ஒவ்வோர் ஆண்டும் ஜூன் 5 வரும்போது, உலகம் ஒரு நிமிடம் நிறுத்தி யோசிக்கிறது. அந்த யோசனை தன்னைப் பற்றியது அல்ல — தான் வாழும் பூமியைப் பற்றியது. உலக சுற்றுச்சூழல் தினம் என்பது வெறும் நாட்காட்டியில் குறிக்கப்பட்ட ஒரு தேதி மட்டுமல்ல; அது ஒவ்வோர் மனிதனும் இயற்கையுடன் கொண்டுள்ள உறவை மறுவரையறை செய்துகொள்ள அழைக்கும் ஒரு சந்தர்ப்பம்.
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!ஆரம்பம் எங்கே தொடங்கியது?
1972 ஆம் ஆண்டு. உலகம் முழுவதும் தொழிற்சாலைகள் புகை கக்கின. நதிகள் நச்சு நீரை சுமந்தன. காடுகள் வெட்டி சாய்க்கப்பட்டன. அந்த நேரத்தில், ஐக்கிய நாடுகளின் பொதுச் சபை ஒரு தீர்மானம் நிறைவேற்றியது — ஜூன் 5 அன்று உலக சுற்றுச்சூழல் தினமாக அனுசரிக்கப்படும் என்று. அதன்பிறகு, 1973 ஜூன் 5 அன்று முதல்முறையாக இத்தினம் கொண்டாடப்பட்டது. அன்றிலிருந்து இன்று வரை, ஒவ்வோர் ஆண்டும் ஐக்கிய நாடுகளின் சுற்றுச்சூழல் திட்டம் (UNEP) இதை உலகளாவிய அளவில் ஒருங்கிணைக்கிறது. 143 நாடுகளில், கோடிக்கணக்கான மக்கள் இந்த நாளில் பங்கெடுக்கின்றனர். இது வெறும் நிகழ்ச்சி அல்ல — இது ஒரு உலகளாவிய மக்கள் இயக்கம்.
2026-ல் கருப்பொருள் சொல்வது என்ன?
இந்த ஆண்டின் கருப்பொருள் — “Inspired by Nature. For Climate. For Our Future” — தமிழில் சொன்னால், இயற்கையிலிருந்து உத்வேகம் பெறுவோம்; பருவநிலைக்காக போராடுவோம்; நமது எதிர்காலத்தைக் காப்போம். இந்தக் கருப்பொருள் நமக்கு ஒரு மிக முக்கியமான உண்மையை நினைவூட்டுகிறது — தீர்வுகள் எல்லாம் இயற்கையிலேயே புதைந்து கிடக்கின்றன. காடுகள் கார்பனை உறிஞ்சுகின்றன. சதுப்புநிலங்கள் வெள்ளத்தைக் கட்டுப்படுத்துகின்றன. கடல் பாசிகள் ஆக்ஸிஜன் தருகின்றன. ஆனால் நாம் இவற்றை அழிக்கும்போது, தீர்வுகளையும் சேர்த்தே அழிக்கிறோம். இந்த ஆண்டு அஜர்பைஜான் நாடு இந்தக் கொண்டாட்டங்களை முன்னின்று வழிநடத்துகிறது — பருவநிலை மாற்றத்திற்கு எதிரான நடவடிக்கைகளை விரைவுபடுத்த வேண்டும் என்ற செய்தியை உலகிற்கு வலுவாக எடுத்துச் செல்கிறது.
பூமி நம்மிடம் கேட்கும் கேள்விகள்
கடந்த ஐம்பது ஆண்டுகளில் நாம் என்ன செய்தோம்? உலகின் சராசரி வெப்பநிலை 1.1 டிகிரி செல்சியஸ் உயர்ந்துவிட்டது. ஆர்க்டிக் பனிக்கட்டிகள் உருகுகின்றன. பவளப்பாறைகள் வெண்மையாகி செத்துவிடுகின்றன. ஆண்டுதோறும் ஒரு கோடியே எழுபது லட்சம் ஹெக்டேர் காடுகள் மறைகின்றன — இது கிட்டத்தட்ட இங்கிலாந்தின் மொத்த நிலப்பரப்புக்கு சமம். இவை எண்கள் மட்டுமல்ல — இவை அழுகின்ற காயங்கள். இந்தக் காயங்களுக்கு மருந்திட வேண்டியது நம் கடமை.
தமிழ்நாட்டில் சுற்றுச்சூழல் நிலை
நாம் வாழும் தமிழ்நாட்டைப் பார்க்கும்போது, படம் கலவையானது. ஒருபுறம், வெப்பமான கோடை காலங்கள் இன்னும் வெப்பமாகின்றன. சென்னை கடற்கரை ஒவ்வோர் ஆண்டும் சிறிது சிறிதாக கடலுக்குள் விழுகிறது. மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையில் மழை அளவு மாறுகிறது. மறுபுறம், காவிரி டெல்டாவில் விவசாயிகள் நீர்த் தட்டுப்பாட்டால் தவிக்கிறார்கள். நகர்புறங்களில் காற்று மாசுபாடு அதிகரிக்கிறது. கொளத்தூர் ஏரி, பழவேற்காடு, வேடந்தாங்கல் — இவை எல்லாம் ஒரு காலத்தில் செழித்திருந்தன; இன்று பராமரிப்பின்மையால் தவிக்கின்றன.
இருந்தாலும் நம்பிக்கையும் இருக்கிறது. சென்னையில் கடற்கரை சுத்தப்படுத்தும் இயக்கங்கள் வலுப்பெறுகின்றன. பள்ளி மாணவர்கள் மரக்கன்றுகள் நடுகிறார்கள். பொது மக்கள் பிளாஸ்டிக் பைகளை மறுக்கிறார்கள். மாற்றம் மெல்ல நடக்கிறது — ஆனால் வேகம் போதுமானதாக இல்லை.
விவசாயமும் சூழலும் ஒன்றே
இயற்கை விவசாயம் செய்யும் நம் விவசாயிகள் இந்த உண்மையை நன்கு அறிவார்கள். வேதியியல் உரங்கள் மண்ணை வளமிழக்கச் செய்கின்றன. பூச்சிக்கொல்லிகள் நன்மை செய்யும் உயிரினங்களை அழிக்கின்றன. ஆனால் இயற்கை முறையில் சாகுபடி செய்யும்போது, மண் உயிர்ப்புடன் இருக்கிறது. மண்புழுக்கள் செழிக்கின்றன. நீர் தேங்குகிறது. பருவமழை சரியாக பெய்கிறது. ஒரு வயல் ஆரோக்கியமாக இருக்கும்போது, அதை சுற்றியுள்ள சூழலும் ஆரோக்கியமாக இருக்கிறது. விவசாயி இயற்கையை காக்கும்போது, இயற்கை விவசாயியை காக்கிறது — இது நூற்றாண்டுகளாக நிரூபிக்கப்பட்ட உண்மை.
இயற்கையிலிருந்து நாம் கற்கும் பாடம்
ஒரு மரம் தன்னுடைய இலைகளை உதிர்க்கும்போது, அதை வீணாக்குவதில்லை — மண்ணிற்கு உரமாக மாற்றுகிறது. ஒரு தேனீ ஒவ்வோர் பூவிலிருந்தும் தேன் எடுக்கும்போது, பூவை அழிக்காமல் மகரந்தத்தைப் பரப்புகிறது. இயற்கையில் கழிவு என்று எதுவும் இல்லை — எல்லாமே மீண்டும் மீண்டும் சுழல்கிறது. நாம் கட்டியெழுப்பிய நவீன நாகரிகம் இந்த ஞானத்தை மறந்துவிட்டது. எடுக்கிறோம், பயன்படுத்துகிறோம், எறிகிறோம் — இதுவே நம் வாழ்க்கை முறையாகிவிட்டது. இந்த வட்டத்தை உடைக்க வேண்டும்.
நாம் இன்று செய்யக்கூடியவை
மிகப் பெரிய மாற்றங்கள் சிறிய முடிவுகளிலிருந்தே தொடங்குகின்றன. ஒரு பிளாஸ்டிக் பை மறுத்தல், ஒரு மரக்கன்று நட்டல், ஒரு நீர்நிலையை சுத்தம் செய்தல், மின்சாரத்தை சிக்கனமாக பயன்படுத்துதல், இரண்டு சக்கர வாகனத்திற்கு பதிலாக சைக்கிள் ஓட்டுதல் — இவை எல்லாம் சின்னச் சின்ன செயல்கள் போல் தெரிகின்றன. ஆனால் 140 கோடி மக்கள் இதை செய்தால்? அது பூமியை மாற்றும். சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு என்பது அரசாங்கத்தின் வேலை மட்டுமல்ல. அது ஒவ்வொரு குடிமகனின் தினசரி வாழ்க்கை தேர்வு.
ஒரே பூமி, ஒரே வாய்ப்பு
1973-ல் முதல் உலக சுற்றுச்சூழல் தினத்தின் கருப்பொருள் “ஒரே பூமி” என்பதாக இருந்தது. அன்று சொன்னது இன்றும் உண்மையே — இன்னும் அதிக அவசரமான உண்மை. நாம் வேறு கிரகத்திற்கு குடிபோகும் ஆடம்பரம் இல்லை. இந்தப் பூமி மட்டுமே நம்மிடம் இருக்கிறது. இதை காப்பாற்றுவதோ, அழிப்பதோ — முடிவு நம் கையில்தான் இருக்கிறது. இயற்கை நமக்கு எல்லாமே தந்தது — மூச்சு காற்று, குடிநீர், உணவு, அழகு, அமைதி. நாம் இயற்கைக்கு என்ன கொடுக்கிறோம்? இந்த ஜூன் 5 அன்று, ஒரு வாக்குறுதி கொடுப்போம் — இனிமேல் வாங்குவதை விட அதிகமாக திரும்பக் கொடுப்போம். அதுவே உண்மையான உலக சுற்றுச்சூழல் தினக் கொண்டாட்டம்.
2
20
20
20
Leave a Reply