உலகின் மூன்றாவது சிறிய நாடு எது என்று கேட்டால் பலருக்கும் தெரியாது. ஆனால் அந்த நாட்டின் கதை, இயற்கையோடு மனிதன் எப்படி நடந்துகொள்ளக்கூடாது என்பதற்கான மிகச்சிறந்த எடுத்துக்காட்டு. தென்மேற்கு பசிபிக் பெருங்கடலில் அமைந்துள்ள நவுரு (Nauru) — வெறும் 21 சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட இந்தச் சிறிய தீவு நாடு — கடற்பறவைகளின் எச்சத்தால் செழிப்படைந்து, அதே வளத்தை அழித்து தன்னையும் அழித்துக்கொண்ட ஒரு வியக்கத்தக்க வரலாற்றை உடையது.
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!கடற்பறவைகளும் ஒரு தீவும்
மில்லியன் கணக்கான ஆண்டுகளாக, பசிபிக் பெருங்கடலின் நடுவில் உள்ள இந்தச் சிறிய பவளத் தீவில் கடற்பறவைகள் கூட்டம் கூட்டமாக வாழ்ந்துவந்தன. Frigatebird, Booby, Tern போன்ற கடற்பறவை இனங்கள் இங்கே தங்கி இனப்பெருக்கம் செய்தன. தினமும் கடலில் மீன் வேட்டையாடி, தீவில் திரும்பி, இங்கேயே கழிவுகளை இட்டன.
இந்த பறவை எச்சங்கள் — Guano என்று அழைக்கப்படும் — ஆயிரம் ஆயிரம் ஆண்டுகளாக தீவின் நிலத்தில் படிந்தன. படிந்து, உறைந்து, அழுத்தப்பட்டு, இறுதியில் பாஸ்பேட் (Phosphate) என்னும் கனிமப் படிவங்களாக மாறின. இந்த பாஸ்பேட் விவசாயத்திற்கு மிகவும் அவசியமான உரக் கூறு. ஒரு பறவையின் சாதாரண கழிவு, இயற்கையின் வேதியியல் மூலம் தங்கமாக மாறியது.
கடற்பறவைகள், வௌவால்கள், கடல் சிங்கங்கள் போன்றவற்றின் எச்சங்கள் காலப்போக்கில் திரண்டு உருவாகும் கனிம படிவம். நைட்ரஜன், பாஸ்பரஸ், பொட்டாசியம் நிறைந்த இந்த பொருள் இயற்கை உரமாக மிகவும் சிறந்தது. 19-ஆம் நூற்றாண்டில் Guano உலகின் மிக விலையுயர்ந்த வணிகப் பொருட்களில் ஒன்றாக இருந்தது.
நவுருவின் எழுச்சி — பறவை கட்டிய பொன்னரண்மனை
1906-ஆம் ஆண்டு ஜெர்மன் நிறுவனம் ஒன்று நவுரு தீவில் பாஸ்பேட் கண்டுபிடித்தது. அதுவரை உலகுக்குத் தெரியாத இந்தத் தீவு, ஒரே இரவில் உலகின் கவனத்தை ஈர்த்தது. பின்னர் ஆஸ்திரேலியா ஆட்சியில், பாஸ்பேட் வெட்டி எடுப்பு தொடர்ந்தது. 1968-ல் நவுரு சுதந்திரம் பெற்றபோது, பாஸ்பேட் வருவாய் முழுவதும் நவுரு மக்களுக்கே கிடைத்தது.
1970களில் நவுருவின் தனிநபர் வருமானம் உலகிலேயே முதல் இடத்தில் இருந்தது. வரி இல்லை, மின்சாரம் இலவசம், மருத்துவம் இலவசம், கல்வி இலவசம். ஒவ்வொரு குடும்பத்திற்கும் கார் இருந்தது. மக்கள் கடலில் வேட்டையாட மோட்டார் படகுகளில் சென்றனர். ஆனால் இந்த செழிப்பு கட்டப்பட்டிருந்தது பறவைகளின் எச்சத்தின் மீது — ஒரு நாள் தீரக்கூடிய வளத்தின் மீது.
1980களில் பாஸ்பேட் படிவங்கள் குறையத் தொடங்கின. ஆனால் மக்களின் ஆடம்பர வாழ்க்கை தொடர்ந்தது. அரசு வருங்கால நிதி (Trust Fund) உருவாக்கியது — ஆனால் அதுவும் தவறான முதலீடுகளால் வீணானது. 2000களில் பாஸ்பேட் கிட்டத்தட்ட தீர்ந்துவிட்டது. நாட்டின் பொருளாதாரம் கடுமையாக சரிந்தது. விமான சேவை நின்றது. அரசு ஊழியர்களுக்கு சம்பளம் கொடுக்க முடியவில்லை. ஒரு காலத்தில் மிகவும் பணக்காரமான நாடு, உலகின் வறிய நாடுகளில் ஒன்றாக மாறியது.
இயற்கை அழிவு — காணாமல் போன தீவு
பொருளாதார சரிவை விட மனதை உலுக்கும் கதை வேறு உள்ளது. நவுரு தீவின் 80% நிலம் சுரங்க வெட்டினால் முற்றிலும் சேதமடைந்துவிட்டது. ஒரு காலத்தில் பசுமையாக இருந்த தீவு இப்போது சுண்ணாம்பு பாறைகள் நிறைந்த பாலைவனம் போல் காட்சியளிக்கிறது. சுரங்கம் வெட்டப்பட்ட பகுதிகளில் மரங்களோ, புல்லோ வளர முடியவில்லை.
இன்னும் வருத்தமான விஷயம் — பறவைகள் திரும்பவில்லை. ஒரு காலத்தில் மில்லியன் கணக்கான கடற்பறவைகள் கூடுகட்டி வாழ்ந்த இந்தத் தீவில், இப்போது அந்தப் பறவைகளுக்கு வாழ இடமே இல்லை. சுரங்கம் வெட்டப்பட்டு, மரங்கள் அழிக்கப்பட்டு, கடற்கரை சூழலும் சேதமடைந்ததால், கடற்பறவை இனங்கள் நவுருவை விட்டு வேறு தீவுகளுக்கு சென்றுவிட்டன.
“பறவைகள் போயின, பின்னர் செல்வம் போனது — இறுதியில் தீவின் எதிர்காலமும் போனது.”
நவுரு இப்போது இரட்டை அச்சுறுத்தலை எதிர்கொள்கிறது. தரை அளவில் அமைந்த இந்தத் தீவு, கடல் மட்ட உயர்வால் 2050-க்குள் பெரும் பாதிப்புக்கு உள்ளாகலாம் என்று விஞ்ஞானிகள் எச்சரிக்கின்றனர். ஒரு காலத்தில் அழகிய தீவாக இருந்த நவுரு, சுற்றுச்சூழல் அழிவின் அடையாளமாக மாறியுள்ளது.
நாம் கற்க வேண்டிய பாடம்
நவுருவின் கதை இயற்கை வளங்களை எவ்வாறு பயன்படுத்த வேண்டும் என்பதற்கான ஒரு பெரிய பாடம். பறவைகளின் எச்சம் ஆயிரம் ஆண்டுகளில் உருவானது. மனிதர்கள் அதை வெறும் 70 ஆண்டுகளில் தோண்டி தீர்த்துவிட்டனர். இயற்கை கொடுப்பதை சேமித்து பயன்படுத்தாமல், கொள்ளையடித்தால் என்ன ஆகும் என்பதை நவுரு நமக்கு நேரில் காட்டுகிறது.
தமிழகத்திலும் இதே கேள்வி பொருந்தும். நமது கடற்கரைகளில் வாழும் கடற்பறவைகள் — ஊர்க்குருவிகள், நாரைகள், கொக்குகள் — இவை சுற்றுச்சூழல் ஆரோக்கியத்தின் குறியீடுகள். இவை குறையும்போது, நமது சூழலும் குறைகிறது. பறவைகளை காக்காமல் போனால், நவுரு போல் நாமும் எதிர்காலத்தை இழப்போம்.
நவுருவில் பறவைகள் இருந்தன, செல்வம் இருந்தது. பறவைகள் போனபோது செல்வமும் போனது. இது தற்செயல் அல்ல — இது இயற்கையின் விதி. நாம் பறவைகளை காக்கும்போது, நம்மையும் காக்கிறோம். உங்கள் வீட்டு தோட்டத்தில் ஒரு பறவைக்கூடு வையுங்கள். அது சிறிய செயல்; ஆனால் அதுவே இயற்கையை காக்கும் பெரிய முதல்படி.
2
20
20
20
Leave a Reply