புத்த மதத்தை நான் ஏன் விரும்புகிறேன்? அண்ணல் அம்பேத்கார்

“புத்த மதம் வேறு எந்த மதமும் செய்யாத விதத்தில் மூன்று கோட்பாடுகளை இணைத்துத் தருகிறது — அறிவியல், கருணை, சமத்துவம்.” இந்த வார்த்தைகள் டாக்டர் பி.ஆர். அம்பேத்கார் அவர்களுடையது. அவர் புத்த மதத்தை ஏன் விரும்பினார், ஏன் தேர்வு செய்தார் என்பதை புரிந்துகொள்ள இந்த ஒரு வாக்கியமே போதும்.

Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!

அம்பேத்கார் பொதுவாக பேசும்போது, அவரிடம் இரண்டு கேள்விகள் எப்போதும் கேட்கப்படும். முதல் கேள்வி: புத்த மதத்தை நீங்கள் ஏன் விரும்புகிறீர்கள்? இரண்டாம் கேள்வி: இன்றைய உலகுக்கு அது எந்த அளவுக்கு பயனுள்ளது? இரண்டு கேள்விகளுக்கும் அவர் தந்த பதில் ஒன்றே ஒன்றுதான் — புத்த மதம் மட்டுமே மனித அறிவுக்கும் மனித நேயத்திற்கும் ஒரே சமயத்தில் விடை தருகிறது.

மூன்று தூண்கள் — அறிவு, கருணை, சமத்துவம்

அம்பேத்கார் கூறினார்: “எல்லா மதங்களும் கடவுளையும், ஆன்மாவையும், மரணத்திற்கு பிறகான வாழ்க்கையையும் பற்றியே பேசுகின்றன. ஆனால் புத்த மதம் இந்தப் பூவுலகில், இந்த வாழ்வில் நீ எப்படி வாழ வேண்டும் என்று சொல்கிறது.”

முதல் தூண் — அறிவு. பௌத்தம் மூடநம்பிக்கையை ஒருபோதும் ஏற்காது. இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்டதில் கண்மூடித்தனமாக நம்பிக்கை வைக்கச் சொல்லாது. எதையும் சிந்தித்து, ஆராய்ந்து, புரிந்துகொண்டு ஏற்றுக்கொள் என்று கலாமா சுத்தத்தில் புத்தர் தெளிவாக சொல்கிறார். இது அறிவியல் சிந்தனைக்கு இணையானது.

இரண்டாம் தூண் — கருணை. புத்தர் போதித்தது அஹிம்சை மட்டுமில்லை. எல்லா உயிர்களிடமும் — மனிதர்கள், விலங்குகள், பறவைகள், பூச்சிகள் வரை — கருணை காட்டுங்கள் என்று சொன்னார். இந்த கருணை இயற்கையோடு இணைந்த வாழ்க்கைக்கு அடித்தளம்.

மூன்றாம் தூண் — சமத்துவம். ஒவ்வொரு மனிதனும் சமம். பிறப்பால் யாரும் உயர்ந்தவரும் இல்லை, தாழ்ந்தவரும் இல்லை. அம்பேத்கார் வாழ்நாள் முழுக்க இந்த ஒரு கொள்கைக்காகவே போராடினார்.

கம்யூனிசமும் பௌத்தமும்

அம்பேத்கார் ஒரு அற்புதமான ஒப்பீடு செய்கிறார். “ரஷ்ய பாணி கம்யூனிசம் இரத்தக்களறியான புரட்சி மூலம் சமத்துவத்தை கொண்டு வர முயல்கிறது. பௌத்த கம்யூனிசமோ இரத்தம் சிந்தாத மனப்புரட்சி மூலம் கொண்டு வருகிறது.” சங்கம் என்ற பௌத்த சமூகம் ஒரு கம்யூனிச அமைப்பே — ஆனால் வன்முறை இல்லாத, அன்பு மையமான கம்யூனிசம் என்கிறார் அம்பேத்கார்.

புத்தமும் இயற்கையும் — பிரிக்க முடியாத உறவு

புத்த மதத்திற்கும் இயற்கைக்கும் உள்ள தொடர்பு ஆழமானது. புத்தர் பிறந்தது ஒரு தோட்டத்தில் — லும்பினி வனத்தில். ஞானம் பெற்றது ஒரு மரத்தடியில் — போதி மரத்தடியில். முதல் உபதேசம் ஆற்றியது ஒரு காட்டில் — சாரநாத்தில். இறுதி மூச்சு விட்டது ஒரு மரங்களுக்கிடையே — குசினாரா வனத்தில். புத்தரின் ஒவ்வொரு முக்கிய தருணமும் இயற்கையின் மடியில் நடந்தது. இது தற்செயல் இல்லை — இது ஒரு செய்தி.

பஞ்ச சீலத்தில் — அஹிம்சை என்பது மனிதர்களுக்கு மட்டுமல்ல, எல்லா உயிர்களுக்கும் பொருந்தும். புத்த மடங்களில் தோட்டம் வளர்ப்பு, மரம் நடுவது, விலங்கு காப்பு என்பது கட்டாயக் கடமையாக இருந்தது. ஆசியாவில் புத்த மதம் பரவிய நாடுகளில் — திபெத், மியான்மர், ஸ்ரீலங்கா, தாய்லாந்து — காடுகள் காக்கப்பட்டன, ஆறுகள் மதிக்கப்பட்டன.

புத்தர் கூறினார்: “இந்த பூமியில் உள்ள அனைத்தும் ஒன்றோடொன்று இணைந்தது. ஒரு மரம் வெட்டப்படும்போது, ஒரு ஆறு அழிக்கப்படும்போது, ஒரு உயிர் கொல்லப்படும்போது — நாமும் சிறிது சிறிதாக அழிகிறோம்.” இந்த உண்மையை 2500 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே புத்தர் உணர்ந்தார். இன்று தான் அறிவியல் இதை நிரூபிக்கிறது.

அம்பேத்கார் ஏன் பௌத்தத்தை தேர்ந்தெடுத்தார்?

1956 அக்டோபர் 14-ஆம் தேதி நாக்பூரில் அம்பேத்கார் தனது ஆயிரக்கணக்கான தொண்டர்களுடன் பௌத்தம் தழுவினார். அது ஒரு சாதாரண மத மாற்றம் இல்லை — அது ஒரு தத்துவப் புரட்சி.

ஏனென்றால் அம்பேத்கார் தேடியது மூன்று விஷயங்கள்: சாதி இல்லாத சமூகம், அறிவியல் சிந்தனை, மனித கண்ணியம். இந்த மூன்றையும் ஒரே இடத்தில் கொடுத்தது புத்த மதம் மட்டுமே. புத்தரின் சங்கத்தில் பிறப்பால் உயர்ந்தவர் யாரும் இல்லை. அங்கே கல்வியும், கருணையும், உழைப்பும் மட்டுமே மதிக்கப்பட்டன.

இயற்கை, புத்தம், மனிதம் — ஒரே வேர்

Tamil Nature தளம் இயற்கைக்காக குரல் கொடுக்கிறது. புத்த மதமும் அதே குரல் கொடுக்கிறது. மண்ணை மதி, மரத்தை மதி, நதியை மதி, உயிரை மதி — இது புத்தரின் போதனை. இதையே நம்மாழ்வார் சொன்னார், இதையே இயற்கை விவசாயிகள் சொல்கிறார்கள், இதையே அம்பேத்கார் விரும்பினார்.

ஒரு மனிதன் தன்னுள்ளே விழிப்பு பெறும்போது, அவன் இயற்கையையும் காப்பான். ஒரு சமுதாயம் சமத்துவம் கற்கும்போது, அது மண்ணையும் மதிக்கும். இதுதான் புத்தமும் இயற்கையும் பகிரும் பொதுவான ஆன்மா.

அம்பேத்கார் புத்தத்தை தேர்ந்தெடுத்தது — ஒரு மனிதனுக்கான விடுதலை மட்டுமல்ல, இந்தப் பூமிக்கான அன்பின் தேர்வும் கூட.