“சிறந்த விவசாயியை அரசு தேடிச் செல்ல வேண்டும்!” – முதல்வர் விஜய் அவர்களே, செய்வீர்களா?
விவசாயம் என்பது சாதாரண தொழில் அல்ல. மண்ணோடு போராடி, இயற்கையின் சவால்களை எதிர்கொண்டு, ஒவ்வொரு நாளும் உணவை உற்பத்தி செய்யும் மிகப்பெரிய பொறுப்பு விவசாயிகளிடம் இருக்கிறது.
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!அப்படிப்பட்ட விவசாயிகளில் சிறப்பாகச் செயல்படுபவர்களை அரசு அடையாளம் கண்டு விருது வழங்குவது நிச்சயம் வரவேற்க வேண்டிய ஒன்று.
ஆனால், அந்த விருதைப் பெறுவதற்காக விவசாயியே விண்ணப்பித்து, “நான்தான் சிறந்த விவசாயி” என்று தன்னை முன்னிறுத்த வேண்டிய நிலை இருக்க வேண்டுமா?
👇தொடர்ந்து படியுங்கள்…சுருக்கு
இதுதான் இப்போது எழ வேண்டிய முக்கியமான கேள்வி.
சிறந்த விவசாயிகளுக்கு விருது வழங்குவது வரவேற்கத்தக்கது!
விழுப்புரம் மாவட்ட
சிறு மற்றும் குறு விவசாயிகளுக்காக நடத்தப்படும் இந்தப் போட்டியில் நெல், பாரம்பரிய நெல், கம்பு, கேழ்வரகு, தினை, உளுந்து, மணிலா, எள், பச்சைப்பயிறு உள்ளிட்ட பயிர்களில் விவசாயிகள் பங்கேற்கலாம்.
அஞ்சலை அம்மாள் விருதுக்கு முதல் பரிசாக ரூ.2.50 லட்சம், இரண்டாம் பரிசாக ரூ.1.50 லட்சம், மூன்றாம் பரிசாக ரூ.1 லட்சம் வழங்கப்படுகிறது.
மேலும், எம்.ஜி.ஆர். பாரம்பரிய நெல் பாதுகாவலர் விருதுக்கும் ரூ.1 லட்சம் பரிசுத்தொகை மற்றும் சான்றிதழ் வழங்கப்படுகிறது.
மாவட்ட அளவிலும் வெற்றி பெறும் விவசாயிகளுக்கு ரூ.50,000 மற்றும் ரூ.25,000 பரிசுத்தொகைகள் வழங்கப்படுகின்றன.
மிக முக்கியம், விவசாயிகளின் உழைப்பை அங்கீகரிக்கும் இதுபோன்ற விருதுகள் தொடர்ந்து வழங்கப்பட வேண்டும்.
ஆனால், விருது வழங்கும் முறையிலும் சில மாற்றங்களைப் பற்றி சிந்திக்க வேண்டியிருக்கிறது.
“நான்தான் சிறந்த விவசாயி” என்று சொல்ல வேண்டுமா?
ஒரு விவசாயி அதிக மகசூல் பெற்றிருக்கலாம்.
மற்றொருவர் பல ஆண்டுகளாக பாரம்பரிய நெல் விதைகளைப் பாதுகாத்து வரலாம்.
இன்னொருவர் புதிய தொழில்நுட்பங்களைப் பயன்படுத்தி குறைந்த செலவில் அதிக உற்பத்தி செய்திருக்கலாம்.
வேறு ஒருவர் தனது கிராமத்தில் உள்ள பல விவசாயிகளுக்கு புதிய சாகுபடி முறைகளை கற்றுக் கொடுத்துக் கொண்டிருக்கலாம்.
இவர்களில் அனைவரும் விருதுக்கு விண்ணப்பிப்பார்கள் என்று சொல்ல முடியாது.
பல விவசாயிகளுக்கு விண்ணப்பிக்கும் நடைமுறை தெரியாமல் இருக்கலாம்.
சிலர் அரசு அலுவலகங்களுக்கு வந்து விண்ணப்பிக்க விரும்பாமல் இருக்கலாம்.
சிலர் தங்கள் சாதனையை பெரிதாக நினைக்காமல் அமைதியாக விவசாயம் செய்து கொண்டிருக்கலாம்.
அதேபோல், “விருது பெற வேண்டும்” என்ற எண்ணமே இல்லாமல் தங்கள் பணியை தொடர்ந்து செய்து வரும் விவசாயிகளும் இருக்கிறார்கள்.
அப்படிப்பட்ட விவசாயிகள் விருது பெறாமல் போய்விடக்கூடாது.
விவசாயிகளைத் தேடிச் செல்லட்டும் வேளாண்மைத் துறை!
இங்குதான் வேளாண்மைத் துறையின் பங்கு முக்கியமாகிறது.
ஒவ்வொரு வட்டாரத்திலும் பணியாற்றும் வேளாண்மை அலுவலர்களுக்கு அந்தப் பகுதியின் விவசாய நிலவரம் ஓரளவுக்கு நன்றாகத் தெரியும்.
யார் அதிக மகசூல் எடுக்கிறார்கள்?
யார் புதிய தொழில்நுட்பங்களைப் பயன்படுத்துகிறார்கள்?
யார் பாரம்பரிய விதைகளைப் பாதுகாக்கிறார்கள்?
யார் தண்ணீரைச் சிக்கனமாகப் பயன்படுத்துகிறார்கள்?
யார் இயற்கை வளங்களைப் பாதுகாக்கும் முறைகளைப் பின்பற்றுகிறார்கள்?
யார் மற்ற விவசாயிகளுக்கும் தனது அனுபவத்தைப் பகிர்ந்து கொள்கிறார்கள்?
இதுபோன்ற விவரங்களை வேளாண்மைத் துறை கள ஆய்வு மூலம் சேகரிக்க முடியும்.
எனவே, “விண்ணப்பித்தவர்களில் சிறந்த விவசாயியைத் தேர்வு செய்வது” என்ற முறையுடன், “சிறந்த விவசாயிகளைத் தேடிக் கண்டுபிடித்து பரிந்துரைப்பது” என்ற முறையையும் இணைக்க வேண்டும்.
விருதின் மதிப்பு உயர வேண்டும்
ஒரு விருது என்பது வெறும் பணப்பரிசு அல்ல.
அது ஒரு விவசாயியின் பல ஆண்டுகால உழைப்புக்கு வழங்கப்படும் அங்கீகாரம்.
அவரது குடும்பத்துக்கு கிடைக்கும் பெருமை.
அவரது கிராமத்துக்குக் கிடைக்கும் பெருமை.
அவரைப் பார்த்து மற்ற விவசாயிகள் பெறும் ஊக்கம்.
இதனால், விருது பெறும் விவசாயியைத் தேர்வு செய்யும் நடைமுறை மிகவும் வெளிப்படையாகவும், கள அனுபவத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டதாகவும் இருக்க வேண்டும்.
கிராம அளவில் விவசாயிகளைப் பற்றிய தகவல்களைச் சேகரிக்கலாம்.
பின்னர் வட்டார அளவில் வேளாண்மை அலுவலர்கள் பரிந்துரைக்கலாம்.
மாவட்ட அளவில் நிபுணர் குழு ஆய்வு செய்யலாம்.
தேவைப்பட்டால் மாநில அளவில் தனி குழு அமைத்து இறுதி தேர்வை மேற்கொள்ளலாம்.
இத்தகைய நடைமுறை உருவாக்கப்பட்டால், விருதுக்காக விண்ணப்பிக்காத சிறந்த விவசாயிகளும் அரசின் கவனத்துக்கு வருவதற்கான வாய்ப்பு அதிகரிக்கும்.
“விருது கேட்டு வர வேண்டுமா?” – விவசாயிகளின் கேள்வி
விவசாயியின் சாதனை அவரது வயலில் தெரிகிறது.
அவரது மகசூல் அவரது உழைப்புக்குச் சாட்சி.
அவர் பாதுகாக்கும் பாரம்பரிய விதைகள் அவரது அர்ப்பணிப்புக்குச் சாட்சி.
அவரிடம் கற்றுக்கொள்ளும் மற்ற விவசாயிகள் அவரது அனுபவத்துக்குச் சாட்சி.
அப்படியிருக்கும்போது, “விருது வேண்டும் என்றால் நீங்களே விண்ணப்பியுங்கள்” என்ற அணுகுமுறைக்கு மாற்றாக, “நீங்கள் செய்த சாதனையை நாங்கள் கண்டறிந்து கௌரவிக்கிறோம்” என்ற அணுகுமுறை உருவாக வேண்டும் என்பதே இந்தக் கட்டுரையின் கருத்து.
முதல்வர் கவனிப்பாரா?
சிறந்த விவசாயிகளுக்கு வழங்கப்படும் பரிசுத்தொகை தொடர வேண்டும்.
மேலும் அதிகமான விவசாயிகள் கௌரவிக்கப்பட வேண்டும்.
ஆனால், தகுதியான விவசாயிகளை அடையாளம் காணும் நடைமுறையும் இன்னும் சிறப்பாக வேண்டும்.
விவசாயியே தன்னைச் சிறந்தவர் என்று நிரூபித்து விருது பெறும் முறையை மட்டும் நம்பாமல், அரசு அதிகாரிகள் களத்திற்குச் சென்று சிறந்த விவசாயிகளை அடையாளம் காணும் முறைக்கும் முக்கியத்துவம் கொடுக்க வேண்டும்.
இது தமிழ்நேச்சரின் குரல் மட்டுமல்ல!
ஒரு விவசாயி விருது பெறுவதற்காக தனது சாதனையை விளம்பரப்படுத்த வேண்டிய அவசியம் இருக்கக்கூடாது.
அவருடைய வயலே அவருடைய அடையாளமாக இருக்க வேண்டும்.
அவருடைய உழைப்பே அவருடைய பரிந்துரையாக இருக்க வேண்டும்.
அவருடைய சாதனையே அவருடைய விண்ணப்பமாக இருக்க வேண்டும்.
இதனால், விருது பெறும் விவசாயியின் பெருமை மட்டுமல்ல; அந்த விருதின் மதிப்பும் உயரும்.
எனவே, தமிழ்நாடு அரசு விவசாயிகளுக்கான விருது வழங்கும் நடைமுறையை மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டும்.
சிறந்த விவசாயிகளை அரசு தேடிச் செல்ல வேண்டும்.
விவசாயியின் உழைப்பை அரசு அடையாளம் காண வேண்டும்.
அந்த உழைப்பை அரசு கௌரவிக்க வேண்டும்.
இது தமிழ்நேச்சர் தளத்தின் கோரிக்கை மட்டும் அல்ல.
விருதுக்காக விண்ணப்பிக்காமல், தங்கள் வயலில் அமைதியாகச் சாதித்துக் கொண்டிருக்கும் விவசாயிகளின் மனதின் குரல்.
செய்வீர்களா முதலமைச்சர் விஜய் அவர்களே?
3
20
20
Professor | Journalist | Writer | Orator | Reader | Researcher
Founder & Editor – Tamil Nature , Professor of Practice – தமிழ்நாடு வேளாண்மைப் பல்கலைக்கழகம், பசுமை விகடன் இதழின் மேனாள் இதழாசிரியர்.
கூடுதல் தகவல்கள்: https://tamilnature.com/author/
மறுமொழி இடவும்