தமிழ்நாட்டின் மண்ணில் பலர் சாதனை படைக்கிறார்கள். சிலரின் சாதனைகள் வெளிச்சத்துக்கு வருகின்றன. சிலர் விருதுகளால் அறியப்படுகிறார்கள். ஆனால், எந்த ஆரவாரமும் இல்லாமல், கிராமங்களின் மண்ணோடு மண்ணாக நின்று, விவசாயிகள், கால்நடை வளர்ப்போர், கிராமப்புற கண்டுபிடிப்பாளர்கள் மற்றும் பாரம்பரிய அறிவை பாதுகாத்து வரும் மனிதர்களின் பணி பெரும்பாலும் நம் கவனத்தைப் பெறுவதில்லை.
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!அப்படிப்பட்டவர்களில் ஒருவர் மதுரையைச் சேர்ந்த சேவா பெ. விவேகானந்தன். கிராமப்புறங்களில் உருவாகும் புதுமைகளை அடையாளம் காண்பது முதல், பாரம்பரிய அறிவை ஆவணப்படுத்துவது வரை அவரது பயணம் நீள்கிறது. விவசாயிகளின் வாழ்வில் பயன்படும் குறைந்த செலவு தொழில்நுட்பங்களை முன்னெடுத்தல், நாட்டின கால்நடை இனங்களைப் பாதுகாத்தல், கால்நடை வளர்ப்போரின் வாழ்வாதாரத்துக்கு துணை நிற்றல் என, பல தளங்களில் அவரது பணி தொடர்கிறது.
சத்தமில்லாமல் செய்யப்படும் சேவைதான் சில நேரங்களில் தலைமுறைகளைத் தாண்டி பேசும். அந்த வகையில், ஆயிரக்கணக்கான கிராமப்புற கண்டுபிடிப்புகள் மற்றும் பாரம்பரிய நடைமுறைகளை ஆவணப்படுத்தியுள்ள அவரது பணி, தமிழ்நாடு கொண்டாட வேண்டிய ஒரு முக்கியமான சமூகப் பங்களிப்பாக அமைந்துள்ளது.விவசாயத்தில் புதிய கண்டுபிடிப்புகள் என்றால், பெரிய ஆய்வகங்களும் நவீன இயந்திரங்களும் தான் நமக்கு நினைவுக்கு வரும். ஆனால், கிராமங்களில் இருக்கும் விவசாயிகளும் சாதாரண மக்களும் தங்கள் அனுபவத்தின் மூலம் பல புதுமைகளை உருவாக்கி வருகின்றனர்.
👇தொடர்ந்து படியுங்கள்…சுருக்கு
அப்படிப்பட்ட கிராமப்புற கண்டுபிடிப்பாளர்களைத் தேடி கண்டுபிடித்து, அவர்களின் அறிவையும் தொழில்நுட்பங்களையும் வெளிச்சத்துக்கு கொண்டு வந்தவர் பெ.விவேகானந்தன். எளிய முறையில் உருவாக்கப்படும் தொழில்நுட்பங்களையும் பாரம்பரிய அறிவையும் பாதுகாப்பதில் அவர் முக்கிய பங்காற்றியுள்ளார்.
விவசாயத்தில் இருந்து சமூகப் பணிக்கு!
விவேகானந்தன் வேளாண்மையில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்றவர். 1987ஆம் ஆண்டு தனது பணியை விட்டு, கிராமப்புற மக்களுடன் இணைந்து செயல்படும் தன்னார்வ அமைப்புப் பணியில் சேர்ந்தார்.
கிராமங்களில் உருவாகும் எளிய தொழில்நுட்பங்களுக்கு உரிய அங்கீகாரம் கிடைக்க வேண்டும் என்பதே அவரது நோக்கமாக இருந்தது. அதேபோல், தலைமுறை தலைமுறையாகப் பரவி வரும் பாரம்பரிய அறிவு மறைந்து போகக்கூடாது என்பதிலும் அவர் கவனம் செலுத்தினார்.
இந்தப் பணியை தொடர்ந்து முன்னெடுக்க, 1992ஆம் ஆண்டு Sustainable-agriculture and Environmental Voluntary Action (SEVA) என்ற அமைப்பை உருவாக்கினார். அதன் மூலம் கிராமப்புறம், பழங்குடியினர், சிறு விவசாயிகள் மற்றும் நாடோடி கால்நடை மேய்ப்போர் உள்ளிட்ட பல்வேறு சமூகங்களுடன் பணியாற்றத் தொடங்கினார்.
கிராமத்து அறிவுக்கு அங்கீகாரம்!
வறட்சி, தரிசு நிலம், மண் வளக்குறைவு மற்றும் நிலத்தடி நீர் பற்றாக்குறை போன்ற பிரச்சினைகள் தமிழகத்தின் பல கிராமங்களில் காணப்படுகின்றன.
இந்தச் சூழலில், உள்ளூர் அறிவை அடிப்படையாகக் கொண்ட தீர்வுகள் முக்கியமானதாக இருக்கலாம் என்ற அணுகுமுறையை விவேகானந்தன் முன்னெடுத்தார். உள்ளூர் மக்களிடம் இருக்கும் அறிவை கண்டறிந்து, அதை ஆவணப்படுத்துவதில் கவனம் செலுத்தினார்.
மிக முக்கியம், அவர் வெறும் கண்டுபிடிப்புகளை சேகரிப்பதோடு நின்றுவிடவில்லை. அவற்றை அறிவியல் நிறுவனங்களுடன் இணைத்து, சோதனை செய்து சரிபார்க்கவும் முயன்றார்.

10,000 கண்டுபிடிப்புகள் ஆவணப்படுத்தல்!
இதனால், கிராமப்புற கண்டுபிடிப்பாளர்களுக்கு அங்கீகாரம் கிடைப்பதற்கும், அவர்களின் தயாரிப்புகள் சந்தையை அடைவதற்கும் வாய்ப்புகள் உருவானது.
விவேகானந்தன் மற்றும் அவரது குழுவின் பணியின் அளவைப் புரிந்துகொள்ள ஒரு எண்ணிக்கை போதும்.
10,000 புதுமைகள் மற்றும் பாரம்பரிய நடைமுறைகள் ஆவணப்படுத்தப்பட்டுள்ளன என ஆதாரத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. மேலும், 30 கண்டுபிடிப்பாளர்களுக்கு சிறு கடன் அல்லது முதலீட்டு ஆதரவு கிடைக்க உதவப்பட்டுள்ளது.
கிராமப்புறங்களில் உருவான புதுமைகள் பல துறைகளில் இருந்தன. தெருவிளக்குகளை தானாக இயக்கி அணைக்கும் கருவி, பனை மரம் ஏறும் சாதனம், மேம்படுத்தப்பட்ட கைத்தறி உள்ளிட்ட பல முயற்சிகள் இதில் அடங்குகின்றன.
அதேபோல், மூலிகை பூச்சிக்கொல்லி தயாரிப்பு, கைத்தறிக்கான தானியங்கி தொழில்நுட்பம் மற்றும் தேங்காய் உரிக்கும் கருவி போன்ற சில கண்டுபிடிப்புகள் வணிகமயமாக்கப்பட்டுள்ளன.
நாட்டின மாடுகளையும் பாதுகாத்தார்!
விவேகானந்தனின் பணி விவசாய கண்டுபிடிப்புகளோடு மட்டும் நின்றுவிடவில்லை.
நாட்டின கால்நடை இனங்களைப் பாதுகாப்பதிலும் அவர் கவனம் செலுத்தினார். குறிப்பாக, மேய்ப்பர் சமூகங்களுடன் இணைந்து உள்ளூர் கால்நடை இனங்களை பாதுகாக்கும் பணிகளில் ஈடுபட்டார்.
தமிழகத்தின் புலிக்குளம் மாடு உள்ளிட்ட அரிய கால்நடை இனங்களைப் பாதுகாக்கும் முயற்சிகளிலும் SEVA ஈடுபட்டதாக ஆதாரம் தெரிவிக்கிறது. மேலும், நாகப்பட்டினம் மற்றும் தூத்துக்குடி மாவட்டங்களில் 14 இடங்களில் கால்நடைகளுக்கான நீர்நிலைகள், குளங்கள் மற்றும் பொதுவளங்களை மேம்படுத்தும் பணிகளுக்கும் அவர் உதவியுள்ளார்.
இதனால், விவசாயம், கால்நடை வளர்ப்பு மற்றும் இயற்கை வளப் பாதுகாப்பு ஆகியவை ஒன்றுடன் ஒன்று தொடர்புடையவை என்பதை அவரது பணிகள் எடுத்துக்காட்டுகின்றன.

விவசாயிகளுக்கு பயிற்சி!
விவசாயிகளுக்குப் பயிற்சி அளிப்பதும் அவரது பணியின் மற்றொரு முக்கிய பகுதியாக இருந்தது.
மூலிகைகளை அடிப்படையாகக் கொண்ட கால்நடை மருத்துவ முறைகள் உள்ளிட்ட பல்வேறு புதுமைகள் குறித்து பயிற்சிகள் மற்றும் செயல்விளக்கங்கள் நடத்தப்பட்டன.
தமிழ்நாட்டில் மட்டும் நூற்றுக்கணக்கன கிராமங்களைச் சென்றடைந்த பயிற்சி நடவடிக்கைகள் நடைபெற்றதாகவும், கர்நாடகா, கேரளம் மற்றும் ஜார்க்கண்டிலும் நிகழ்ச்சிகள் நடைபெற்றதாகவும் ஆதாரம் குறிப்பிடுகிறது.
இந்தப் பயிற்சிகள் மூலம் பல ஆயிரம் விவசாயிகள் பயனடைந்ததாக தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

கண்டுபிடிப்பாளர்களுக்கு அங்கீகாரம்!
கிராமப்புற கண்டுபிடிப்பாளர்களின் முயற்சிகளுக்கு அங்கீகாரம் கிடைக்க வேண்டும் என்பதிலும் விவேகானந்தன் கவனம் செலுத்தினார்.
பயிற்சிகள், செயல்விளக்கங்கள், பணிமனைகள் மற்றும் விருதுகள் மூலம் அவர்களை ஊக்குவிக்கும் நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. அதேபோல், புதுமையான பொருட்களுக்கு மதிப்புக்கூட்டல் மற்றும் சந்தை வாய்ப்புகளை ஏற்படுத்தும் முயற்சிகளும் மேற்கொள்ளப்பட்டன.
மேலும், கால்நடை வளர்ப்போரைக் கௌரவிக்கும் வகையில் Breed Saviour Award அறிமுகப்படுத்தப்பட்டதாக ஆதாரம் குறிப்பிடுகிறது.
விருதுகளும் கிடைத்தன!
கிராமப்புற புதுமைகளை கண்டறிந்து ஊக்குவித்ததற்காக விவேகானந்தனுக்கு பல்வேறு அங்கீகாரங்கள் கிடைத்துள்ளன.
2001ஆம் ஆண்டு தமிழ்நாட்டில் கிராமப்புற கண்டுபிடிப்புகளைத் தேடி கண்டறிந்ததற்காக National Innovation Foundation, Ahmedabad சார்பில் முதல் பரிசு பெற்றார்.
மேலும், 2015ஆம் ஆண்டு கிராமப்புற வளர்ச்சிக்கான அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்பப் பயன்பாட்டுக்கான Jamnalal Bajaj Award அவருக்கு வழங்கப்பட்டது.
கிராமத்து அறிவும் ஒரு சொத்து!
விவேகானந்தனின் பணியில் இருந்து ஒரு முக்கியமான விஷயம் தெளிவாகிறது.
விவசாயிகளிடம் இருக்கும் அனுபவ அறிவும் ஒரு பெரிய வளம். கிராமங்களில் உருவாகும் எளிய தீர்வுகளும் பலருக்கு பயனுள்ளதாக இருக்கலாம்.
எனவே, அந்த அறிவை கண்டறிந்து, ஆவணப்படுத்தி, சோதித்து, தேவையான இடங்களில் தொழில்நுட்ப ஆதரவுடன் வளர்ப்பது முக்கியம்.
இதனால், ஒரு தனி மனிதரின் புதுமை பல ஆயிரம் விவசாயிகளுக்குப் பயனளிக்கும் வாய்ப்பு உருவாகிறது.
விவசாயமும் இயற்கையும் கிராமப்புற வாழ்க்கையும் ஒன்றோடு ஒன்று இணைந்திருக்கும் நிலையில், உள்ளூர் அறிவை பாதுகாப்பதும் அடுத்த தலைமுறைக்கு கொண்டு செல்வதும் மிக முக்கியமான பணியாகவே இருக்கிறது. கிராமப்புறங்களில் புதைந்து கிடக்கும் எளிய மக்களின் கண்டுபிடிப்புகளை உலகறியச் செய்யும் அறப்பணியில் ‘சேவா’ விவேகானந்தன் அவர்கள் தீவிரமாக ஈடுபட்டு வருகிறார். மதிப்பிற்குரிய பேராசிரியர் அனில் குப்தா அவர்களின் தொலைநோக்குப் பார்வையோடு, Honey Bee மற்றும் SRISTI ஆகிய சர்வதேச அமைப்புகளுடன் கைகோர்த்து, ‘நம் வழி வேளாண்மை’ இதழின் மூலம் இத்தகைய கிராமியக் கண்டுபிடிப்புகளை ஆவணப்படுத்தி வருகிறார். எந்தவொரு விளம்பர வெளிச்சமும் இன்றி, களத்தில் இறங்கி அவர் ஆற்றி வரும் இந்தச் சத்தமில்லாச் சேவை உண்மையிலேயே போற்றத்தக்கது.
தொடர்புக்கு, சேவா, தொலைபேசி: 0452- 2380082, 9344523892.
Professor | Journalist | Writer | Orator | Reader | Researcher
Founder & Editor – Tamil Nature , Professor of Practice – தமிழ்நாடு வேளாண்மைப் பல்கலைக்கழகம், பசுமை விகடன் இதழின் மேனாள் இதழாசிரியர்.
கூடுதல் தகவல்கள்: https://tamilnature.com/author/













மறுமொழி இடவும்